Publikacja w serwisie

Bookmark and Share

3503  odsłona

Dla kogo e‑learning?

autor: Waldemar Konarski

Jakim przeobrażeniom podlegało nauczanie na odległość?

Nauczanie na odległość istnieje już ponad 300 lat. W Ameryce — w roku 1700 w Stanach Zjednoczonych pojawiło się pierwsze ogłoszenie prasowe z ofertą kursu korespondencyjnego. W Polsce natomiast w 1776 roku na Uniwersytecie Krakowskim podjęto próby listownego kształcenia rzemieślników. Proces nauczania tego typu uważam za dość ryzykowny. Być może listy edukacyjne wzbogacone o szczegółową w objaśnienia szatę graficzną dałyby pożądane efekty. Trzy lata później w Warszawie zdalnie edukowano fizyków. Począwszy od lat dwudziestych poprzedniego stulecia rozpoczęło działalność „radio edukacyjne”. Powszechnie wykorzystywano je do edukacji na słabo zaludnionych obszarach Australii od lat trzydziestych XX wieku. Następnie ludzkość nauczyła się przesyłać obraz i w 1945 roku z inicjatywy Uniwersytetu Stanowego Iowa rozpoczęła działalność telewizja edukacyjna, a w roku 1948 istniało już w USA pięć ośrodków zajmujących się kształceniem za pomocą przekazu telewizyjnego. W Polsce w latach 1966‑1971 działała Politechnika Telewizyjna, oferująca program przygotowujący kandydatów na wyższe uczelnie i materiały pomocnicze dla studentów. Z nadejściem ery Internetu nastąpił lawinowy wzrost liczby ośrodków zajmujących się kształceniem zdalnym. E‑learning jest najbardziej zaawansowaną technologicznie formą nauczania na odległość (ang. distance learning). Ta technologia daje możliwość stworzenia warunków nauczania najbardziej zbliżonych do tych, do których jesteśmy przyzwyczajeni. Informacja może docierać do ucznia w czasie rzeczywistym. Przekaz informacji odbywa się za pomocą tekstów, które uczący się może czytać na ekranie z otwartych plików tekstowych lub stron WWW. Może teksty zapisać w formie pliku na twardym dysku lub wydrukować i wielokrotnie je powtarzać. Nauczanie na odległość może się dokonywać również z pomocą podręczników. W wyniku wykorzystania takich usług świadczonych przez Internet jak czat, komunikatory internetowe, telefonia internetowa VoIP uzyskujemy możliwość dialogu między uczniem i nauczycielem w czasie rzeczywistym, przy czym może się to odbywać, również w warunkach konferencji, czyli między nauczycielem i grupą uczących się osób. Nie można było by tego uzyskać stosując nawet szybką pocztę elektroniczną. Przy szybkim łączu internetowym możliwa jest już dziś wideokonferencja, ale powszechność łączy o takiej przepustowości jest jeszcze rzadkością. Uczący się mogą ściągać pliki z filmem wykładu lub pokazu oraz pliki prezentacji zawierające wszystkie środki wyrazu, takie jak: tekst, grafika, wykres, zdjęcia, sekwencje filmowe itp. Technologia nauczania na odległość przebyła drogę od zwykłego listu, gdy reakcja drugiej strony procesu nauczania następowała po kilkunastu dniach, do zajęć prowadzonych w czasie rzeczywistym z widzącymi się wzajemnie na ekranach, nauczycielem i uczniami. Co najważniejsze, możliwości skorzystania z dobrodziejstw technologii nauczania na odległość są już dość powszechne i uczenie się tym sposobem stało się już bardzo popularne wśród studentów, czyli na najwyższym poziomie edukacji.

Cały artykuł jest dostępny w postaci pliku PDF na stronie Autora.


Publikacja umieszczona w Serwisie Publikacji Nauczycieli ODA, rok szk. 2005/2006

 
 

Serwis ODA - Strona główna > Pełny katalog publikacji  |   Strona autora/ów  |

Zamknij okno

góra

Serwis jest prowadzony przez Wydawnictwo „e media”