Publikacja w serwisie

Bookmark and Share

5595  odsłona

Barbara Magalska: PRZYGOTOWANIE DO RATOWNICTWA PRZEDMEDYCZNEGO

Barbara Magalska
wychowawca i wicedyrektor
Bursy Szkolnej w Grudziądzu


PRZYGOTOWANIE DO RATOWNICTWA PRZEDMEDYCZNEGO

Wiele osób nie docenia jeszcze znajomości zasad profilaktyki oraz postępowania w nagłych wypadkach.

Codzienne życie stwarza sytuacje zagrażające naszemu życiu i bezpieczeństwu, a my sami nie po­trafimy właściwie postąpić w takich sytuacjach. Pomoc sobie, osobom najbliższym, czy nawet ludziom przypadkowo poznanym na ulicy jest dla nas „czarną magią”. Nie wiemy jak się zacho­wać, aby pomóc drugiej osobie nie narażając jej na większy ból i powikłania.

Umiejętność ratowania życia poszkodowanym stwarza pewne zagrożenie dla nas samych. Jeśli nie zastosujemy zasad zachowania bezpieczeństwa ratownika możemy na uszczerbek narazić wła­sne zdrowie czy nawet zagrozić życiu.

Od lat staram się przygotować młodzież, wychowanków bursy do świadomego ratownic­twa przedmedycznego. Organizuję dla nich zajęcia, podczas których poznają „łańcuch ratow­niczy”, czyli przebieg udzielania pomocy rannym i chorym od pierwszych chwil po nagłym wypadku lub zachorowaniu aż do specjalistycznego leczenia w szpitalu.

Zajęcia prowadzę w formie wykładów i ćwiczeń. Po ukończeniu kilkunastogodzinnego szkole­nia wychowankowie znają i potrafią wykonać czynności ratownicze na miejscu wy­padku. Należą do nich:

  • rozpoznanie stanu bezpośredniego zagrożenia życia,
  • wezwanie służb ratunkowych,
  • ewakuacja ze strefy zagrożenia lub usunięcie czynnika szkodliwego dla rannego,
  • resuscytacja krążeniowo-oddechowa:
    • udrożnienie górnych dróg oddechowych,
    • sztuczne oddychanie metodą „usta – usta”,
    • pośredni masaż serca,
    • zatamowanie masywnego krwawienia zewnętrznego,
  • zaopatrzenie rany,
  • wykonanie unieruchomienia w przypadku urazów kostno-stawowych,
  • ułożenie poszkodowanego w pozycji bocznej ustalonej,
  • ochrona poszkodowanego przed pogłębieniem wstrząsu,
  • zabezpieczenie poszkodowanego przed wpływem warunków atmosferycznych,
  • uspokojenie psychiczne poszkodowanego.

O skutkach leczenia w szpitalu – ratowaniu ludzkiego życia, często decydują pierwsze mi­nuty po wypadku.

Zaburzenia funkcjonowania jednego z układów: krwionośnego, nerwowego, oddechowego w wy­ni­ku urazu lub zawału serca sprawia, że tlen nie będzie docierał do mózgu, co w konse­kwencji w ciągu 4–5 minut doprowadza do śmierci. Natychmiastowe rozpoczęcie resuscyta­cji krążeniowo­-oddechowej przez świadka zdarzenia może uratować życie poszkodowanemu, ponieważ specjali­s­tyczna pomoc medyczna – pogotowie ratunkowe na ogół nie dociera w ciągu pierwszych 4–5 minut.

Pierwsza pomoc przedmedyczna to przede wszystkim te czynności ratownicze, które pod­trzy­mują funkcje życiowe ofiary i są wykonywane przez świadka zdarzenia do czasu przyby­cia pogoto­wia ratunkowego.

W problematyce szkolenia wychowanków uwzględniłam także zasady udzielania pierw­szej pomocy lżejszym przypadkom. Każdy, bowiem powinien wiedzieć jak się zachować przy zakrztuszeniu, użądle­niu przez osę, krwawieniu z nosa, czy w przypadku otarcia naskórka ręki.

Stan poszkodowanego, który w pierwszym momencie wydaje się lżejszy może przybrać postać poważniejszą, nawet zagrażającą życiu. Nastąpić to może m. in. w przypadku gdy osoba poszkodo­wana jest alergikiem, lub cierpi na jeszcze inne dolegliwości.

Do wypełniania zadań ratownictwa przedmedycznego należy być przygotowanym tym bardziej, że każdemu wypadkowi towarzyszy atmosfera zdenerwowania i grozy. Skuteczne i sprawne działa­nie osób przystępujących do udzielania pierwszej pomocy zależne jest od wiary we własne umiejętno­ści i od opanowania.

Możliwość sprawdzenia się w symulowanych, ale realistycznie przedstawionych sytu­acjach wypadkowych podopieczni moi mają dzięki organizowanym przez zarząd rejonowy PCK mistrzos­twom drużyn ratowniczych. Satysfakcja z opanowania stresu, prawidłowo wy­konanego zadania, przyznanej przez sędziów wysokiej oceny (niejednokrotnie zajęcie jed­nego z czołowych miejsc w rejonie) utwierdza młodzież w przekonaniu, że znają zasady i po­trafią ratować życie.

Może ten artykuł przyczyni się w jakimś stopniu do podjęcia podobnych działań przez innych nauczycieli, a tym samym wpłynie na zmniejszenie istniejącej w naszym kraju wysokiej śmiertelności okołowypadkowej.

 

 

W dalszej części zamieszczam przykładowy konspekt zajęcia.

UWAGA: Cała publikacja wraz zkonspektem znajduje się na stronie Autorki w formacie pdf (do ew. pobrania).


Publikacja umieszczona w Serwisie Publikacji Nauczycieli ODA, rok szk. 2003/2004

 
 

Serwis ODA - Strona główna > Pełny katalog publikacji  |   Strona autora/ów  |

Zamknij okno

góra

Serwis jest prowadzony przez Wydawnictwo „e media”