Publikacja w serwisie

Bookmark and Share

5909  odsłona

Małgorzata Mrowiec: Kontakty rodzice-dzieci

mgr Małgorzata Mrowiec
Szkoła Podstawowa
w Pietrzykowicach

 

Referat

Kontakty rodzice–dzieci

 

JAK POMÓC DZIECIOM, BY RADZIŁY SOBIE Z WŁASNYMI UCZUCIAMI?

Dzieci potrzebują tego, aby ich uczucia była akceptowanie i docenianie.

  1. Słuchaj dziecka spokojnie i z uwagą.
  2. Zaakceptuj jego uczucia słowami: Och, mmmm, rozumiem”.
  3. Określ to uczucie: To frustrujące.
  4. Zmień pragnienia dziecka w fantazję: Pragnę mieć czarodziejską różdżkę i wyczarować dla ciebie.....

Wszystkie uczucia można zaakceptować.
Pewne działania należy ograniczyć.
Widzę, że jesteś zły na brata, powiedz mu to słowami, nie pięściami.

ZACHĘCANIE DO WSPÓŁPRACY

  1.  Opisz, co widzisz lub przedstaw problem: Na łóżku leży mokry ręcznik.
  2. Udziel informacji: Ten ręczniki moczy mój koc.
  3. Powiedz to jednym słowem: Ręcznik.
  4. Opisz, co czujesz: Nie lubić spać w mokrym łóżku.
  5. Napisz liścik: Proszę odwieś mnie na miejsce, abym mógł wyschnąć. Ręcznik.

ZAMIAST KARANIA

  1. Wyraź woje uczucia, nie atakując charakteru dziecka: Jestem wściekły, że moja piła została na dworze i zardzewiała na deszczu.
  2. Określ swoje oczekiwania: Oczekuję, aby moje narzędzia zostały zwrócone po pożyczeniu ich.
  3. Wskaż dziecku, jak może naprawić zło: Piła potrzebuje teraz trochę szklanej waty i cienkiej warstwy oleju.
  4. Zaproponuj wybór: Możesz pożyczać moje narzędzia, ale musisz je zwracać, inaczej utracisz przywilej używania ich. Decyduj sam.
  5. Przejmij inicjatywę: Dlaczego pudełko z narzędziami jest zamknięte?
    Ty mi powiedz.
  6. Wspólnie rozwiąż problem: Możemy ustalić, że będziesz, używał moich narzędzi, kiedy zechcesz, ale ja chcę być pewien, że będą na swoim miejscu, kiedy będę ich potrzebował.

Więcej na temat rozwiązywania problemów.

  1. Porozmawiaj o uczuciach dziecka.
  2. Porozmawiaj o swoich uczuciach.
  3. Zaproponuj dziecku znalezienie obopólnie korzystnych rozwiązań- zapisujemy wszystkie pomysły bez komentarza.
  4. Zadecyduj, które pomysły ci się podobają, a które nie, i które masz zamiar wprowadzić w życie.
  5. Wprowadź plan w życie.
  6. Nie pozwól dziecku winić się lub oskarżać.

ZACHĘCANIE DO SAMODZIELNOŚCI

  1. Pozwól dziecku dokonać wyboru: Czy dzisiaj założysz szare, czy czerwone spodnie.
  2. Okaż szacunek dla dziecięcych zmagań: Słój trudno otworzyć. Czasem wystarczy, gdy postuka się łyżką w wieczko.
  3. Nie zadawaj zbyt wielu pytań: Miło cię widzieć. Witaj w domu.
  4. Nie spiesz się z dawaniem odpowiedzi: To ciekawe pytanie. Co o tym myślisz?
  5. Zachęć dziecko do korzystania z cudzych rozwiązań: Być może właściciel sklepu zoologicznego coś poradzi.
  6. Nie odbieraj nadziei: A więc myślisz o sprawdzeniu swoich umiejętności aktorskich.

ZAMIAST MÓWIĆ "NIE":

l Udziel informacji, nie używaj słowa nie:

– Czy mogę się iść pobawić do Piotra?
– Za pięć minut mamy obiad,

l     Zaakceptuj uczucia:

– Nie chcę iść do domu.
– Widzę, że dobrze się bawisz, ale.....

l     Opisz problem:

– Mamo czy możesz mnie zawieźć do Ewy?
– Problem w tym, że piekę teraz ciasto.

l     Kiedy to możliwe zastąp wyraz NIE wyrazem TAK:

– Czy mogę iść teraz na plac zabaw?
– Tak, gdy zjesz obiad.

l Daj sobie czas do zastanowienia:

– Czy mogę spać u Tomka?
– Daj mi nad tym pomyśleć.

POCHWAŁY

  1. Opisz, co widzisz: Widzę czystą podłogę, poukładane zabawki, itp.
  2. Opisz, co czujesz: Przyjemnie wejść do takiego pokoju.
  3. Podsumuj godne pochwały zachowania dziecka: Uporządkowałeś ołówki, poukładałeś książki, ustawiłeś zabawki. To się nazywa porządek.

UWALNIANIE DZIECI OD GRANIA RÓL

  1. Wykorzystaj Okazję pokazania dziecku, że nie jest tym, za kogo się uważa: Masz tę zabawkę już 3 lata, a wygląda jak nowa.
  2. Stwórz sytuację, w której dziecko spojrzy na siebie inaczej: Szymon, mógłbyś to przymocować.
  3. Pozwól dziecku podsłuchać, gdy mówisz o nim pozytywnie; Wczoraj u dentysty Karol był taki dzielny.
  4. Zademonstruj zachowanie godne naśladowania: Trudno jest przegrywać, ale gratuluje ci.
  5. Bądź skarbnicą wiedzy dla dziecka, o jego osiągnięciach: Pamiętam gdy....
  6. Kiedy dziecko postępuje według starych nawyków wyraź swoje poglądy, oczekiwania:  Nie podoba mi się to.......

Referat przygotowany na podstawie książki Adele Faber, Elaine Mazlish
pt. ‘JAK MÓWIĆ, ŻEBY DZIECI NAS SŁUCHAŁY, JAK SŁUCHAĆ, ŻEBY DZIECI DO NAS MÓWIŁY’ wyd. Media Rodzina 1998


Publikacja umieszczona w Serwisie Publikacji Nauczycieli ODA, rok szk. 2002/2003

 
 

Serwis ODA - Strona główna > Pełny katalog publikacji  |   Strona autora/ów  |

Zamknij okno

góra

Serwis jest prowadzony przez Wydawnictwo „e media”