Publikacja w serwisie

Bookmark and Share

25103  odsłona

Maria Bartczak: Oczekiwania rodziców wobec przedszkola w zakresie opieki, kształcenia i wychowania dzieci.

mgr Maria Bartczak

Oczekiwania rodziców wobec przedszkola w zakresie
opieki, kształcenia i wychowania dzieci


    Moja placówka swoją ofertą edukacyjną musi wychodzić naprzeciw potrzebom środowiska lokalnego. W ścisłym związku z rodzicami staram się kształtować wizerunek mojej placówki. Zmiany jakie staram się wprowadzać mają charakter ściśle powiązany ze środowiskiem. Wstępem do efektywniejszego współdziałania jest rozeznanie w opiniach rodziców, a także w ich oczekiwaniach.

   Gdy objęłam obowiązki dyrektora przeprowadziłam ankietę wśród rodziców, którą powtarzam co jakiś czas, a która poszukuje odpowiedzi na pytania:
   - jak przedstawia się dążność do ujednolicenia oddziaływań wychowawczych rodziny i przedszkola?
   - które z form i sposobów współdziałania w opinii rodziców są najbardziej pożądane?
   - czy rodzice orientują się jakie zadania programowe realizuje przedszkole?
   - jak oceniają stopień przygotowania swoich dzieci do szkoły?

   W ankiecie uwzględniam zasadnicze formy współdziałania, a więc zebrania ogólne i grupowe, zajęcia otwarte, kontakty indywidualne rodziców z nauczycielką. Ponadto pytania dotyczą zakresu i treści współdziałania, a w tym czy rodzice korzystają z porad nauczycielki w rozwiązywaniu problemów wychowawczych, czy oczekują wskazówek na przykład w urządzeniu dziecku kącika zabaw w domu, zakupu zabawek, pozycji literatury dziecięcej ect.. Ankieta zawiera tez grupę pytań dotyczących znajomości założeń programowych i istoty przygotowania dziecka do nauki w klasie pierwszej. Ponadto pytania dotyczą również stosunku emocjonalnego dziecka do przedszkola.
   Z analizy materiału ankietowego wyraźnie wynika, iż stosunek rodziców do przedszkola uzależniony jest w dużym stopniu od samopoczucia dziecka. Gdy dziecko chętnie uczęszcza do przedszkola, rodzice wykazują większe zainteresowanie wychowawczą pracą placówki, gdy źle adaptuje się do życia zbiorowego - rodzice skłonni są doszukiwać się przyczyny tego stanu w niedostatecznej trosce nauczycieli. Ich wypowiedzi nasycone są zbytnim krytycyzmem i żalem. Druga zależność wynika ze znajomości programu wychowawczo - dydaktycznego przedszkola. Im wyższa świadomość rodziców tego, co dzieje się w przedszkolu, tym wyższa ich ocena wszelkich poczynań nauczyciela.
   Jak rodzice oceniają preferowane formy współdziałania, wykorzystywane przez przedszkole? W opinii zdecydowanej większości respondentów najbardziej pożądane są kontakty indywidualne rodziców z nauczycielką, gdyż wówczas informacje dotyczące dziecka są bezpośrednie i mogą dać zamierzone efekty wychowawcze.
   Nasuwa się wniosek dotyczący rozważenia sposobów pracy nauczycieli nad pełniejszym zaspokojeniem poczucia bezpieczeństwa każdego dziecka szczególnie dzieci nieśmiałych, oraz omawiania podczas zebrań z rodzicami potrzeb psychicznych wychowanków w sposób zrozumiały dla wszystkich obecnych.
   O tym że rodzice pragną przykładów pracy wychowawczej z dzieckiem, świadczy fakt iż wymieniając formy współdziałania z przedszkolem stawiają na drugim miejscu zajęcia otwarte. Oczekują przy tym głównie wzorców w dziedzinie przygotowania dziecka do obowiązków szkolnych, a przede wszystkim jak pracować z dzieckiem na etapie elementarnej nauki czytania i pisania. Zdaniem rodziców poważne trudności dotyczą początkowej nauki pisania, gdyż poznane wzory liter drukowanych w początkowej nauce czytania utrudniają opanowanie liter pisanych co sprawia iż pisząc dziecko drukuje. Oprócz niepokoju o powodzenie dziecka w początkowej nauce czytania i pisania, na czoło, zdaniem rodziców wysuwa się konieczność eksponowania w procesie wychowawczo - dydaktycznych treści odnoszących się do wyrabiania szacunku zarówno dla rodziców, jaki i przełożonych, wdrażanie do systematyczności, obowiązkowość i umiejętności uczenia się.
   Należy przypuszczać, że już w okresie wczesnego rozwoju dziecka rodzice napotykają poważne kłopoty wychowawcze. Zaangażowanie obojga rodziców w pełnieniu ról zawodowych sprawia, iż problemy wychowawcze przekazuje się głównie placówkom i instytucjom wychowawczym.
   W kontaktach indywidualnych z nauczycielką rodzice oczekują również przede wszystkim pomocy w rozwiązywaniu problemów wychowawczych. Na plan dalszy respondenci wysuwają natomiast porady ze strony nauczycielki w kwestii zakupu zabawek, książeczek, rady w urządzeniu kącika zabaw w domu. Mimo dobrych warunków mieszkaniowych prawie połowa dzieci nie posiada własnego kącika, z czego wnioskować należy iż zabawki i przybory dziecka znajdują się w różnych miejscach. Nie sprzyja to wyrabianiu potrzeby i umiejętności działania zorganizowanego, uporządkowanego, co jest warunkiem powodzenia w szkole.
   Rodzice często wyręczają swoje dzieci, wykazują zniecierpliwienie jego próbami w działaniu, a tym samym pozbawiają je przyjemności towarzyszących podejmowanym czynnościom, w nabywaniu doświadczenia, hamują proces opanowania często podstawowych czynności, umiejętności tak istotnych w życiu szkolnym, gdy dziecko jest często zdane same na siebie.
   Przy omówieniu współdziałania osób współuczestniczących w wychowaniu małego dziecka, a więc nauczycieli i rodziców nasuwają się następujące wnioski:
   - istnieje pilna potrzeba wyjaśniania rodzicom iż pełne przygotowanie dziecka do obowiązków szkolnych nie zamyka się w okresie, gdy uczęszcza ono do przedszkola, ale składa się na nie suma wielorakich wpływów i oddziaływań środowiska rodzinnego od chwili urodzenia. Rodzice winni zdać sobie sprawę, iż podstawy osobowości dziecka kształtują się w sposób najbardziej znaczący do piątego roku życia, a w postaci często trwałych struktur dają o sobie znać nawet w życiu dorosłym. Jak więc wyzyskać ten najbardziej chłonny okres w rozwoju dziecka w celu zwiększenia jego indywidualnych szans na powodzenie szkolne i życiowe ? - Trzeba zainteresować rodziców tymi problemami, udzielać im fachowych porad, ujednolicać oddziaływanie wychowawcze przedszkola i domu.
   - W organizowaniu skutecznego współdziałania należy mieć na uwadze fakt iż każda rodzina stanowi odrębną wspólnotę o swoistym układzie stosunków i potrzeb. Pełne i wnikliwe rozpoznanie indywidualnych środowisk rodzinnych nie należy do spraw łatwych i prostych, niemniej winno stać się punktem wyjścia w organizacji współpracy. Ze szczególną i dużą troską należy odnieść działania do rodzin zagrożonych w prawidłowym funkcjonowaniu. Tak więc rodzinom niepełnym i w pewnym stopniu zagrożonym należy udzielić jak najdalej idącej pomocy, tak aby matka nie czuła się osamotniona i często bezradna w wypełnianiu funkcji na niej spoczywających.
   Poznanie oczekiwań rodziców wobec placówki wychowawczej, poznanie tego co myślą o wychowaniu, poznanie ich filozofii życia, oczekiwań wobec dziecka jest niezwykle delikatne, a z drugiej stron pozwala na bardziej adekwatne odpowiadanie na potrzeby rodziców.
   Z moich obserwacji, jak i analizy tego, co mówią rodzice i piszą w ankietach można wysunąć następujące wnioski, które mogą stać się inspirujące w dyskusji o kształcie wychowania przedszkolnego:

   1. Konieczność prowadzenia ankiet wśród rodziców, celem poznania ich oczekiwania i opinii o placówce wychowawczej.

   2. Wypracowane przez przedszkole jaką instytucję, a także całą oświatę, sposobów komunikowania się ze społeczeństwem, jeżeli ma ono być rzeczywiście demokratyczne, korzystanie z jego doświadczeń na równych partnerskich prawach.

   3. Uwzględnienie oczekiwań rodziców i lokalnej społeczności na temat sfery organizacyjnej i programowej wychowania przedszkolnego, a więc dopuszczenie ich do zarządzania, planowania, programowania pracy, przez co uczynienie ich odpowiedzialnymi podmiotami działania.

   4. Inicjowanie nowych sposobów wspólnego działania.

   5. "Otwarcie się" przedszkola na potrzeby rodziców, częstszy z nimi kontakt, wymiana informacji, włączenie rodziców w działania dydaktyczno - wychowawcze.

   6. Informowanie o trudnościach i problemach do rozwiązania.

   7. Wytrwałość i cierpliwość w żmudnym procesie komunikowania się rodziców i personelu przedszkola.

   Dokonując podsumowania tematu dotyczącego oczekiwań rodziców wobec przedszkola mogę stwierdzić, iż zapoznanie się z poglądami rodziców prowadzi do konkretnych propozycji ich współpracy z zainteresowanymi służbami społecznymi, do różnorodnych działań na rzecz instytucji wczesnej edukacji, obniżających koszty jej funkcjonowania. Przyczyni się także do doskonalenia pracy instytucji, poprzez większą integrację z preferencjami edukacyjnymi domu rodzinnego i społeczności, w której dziecko się wychowuje, zapewniając procesowi edukacyjnemu ciągłość, jednolitość i różnorodność doświadczeń. Na tej podstawie można stwierdzić zależność przyszłej kariery życiowej dziecka od stopnia zaangażowania, zainteresowania rodziców jego edukacją w wieku przedszkolnym.


© Maria Bartczak, 62-500 Konin, ul. Stodolniana 6


Publikacja umieszczona w Serwisie Publikacji Nauczycieli ODA Grudzień, 2002
 
 

Serwis ODA - Strona główna > Pełny katalog publikacji  |   Strona autora/ów  |

Zamknij okno

góra

Serwis jest prowadzony przez Wydawnictwo „e media”